NIEUWSBRIEF 19/07/2026

Editoriaal:

Even een kleine variante op de song van Gerard Cox: ’t is weer voorbij die mooie Tall Ships Race… die prachtige show waar we weer 4 jaar op gewacht hebben.

Toch moet ik even achterom kijken naar het ’oer’evenement, de Sail ’93 ! Alles was toen nog in de embryo fase, en wat was de politie trots op haar nieuwe commandowagen die fier op het Steenplein mocht staan en (trachtte) alles in goede banen te leiden.

De volgende edities werden de L.O. Liaison Officers in leven geroepen en onze clubs namen onder leiding van Patrick Van den Bulck K.t.Z deel aan de organisatie en uitvoering van de opdrachten: schepen begeleiden en echt ‘manusje van alles’ te zijn voor de kapiteins en de hele bemanning. Hier werd ook de foto genomen hoe Patrick op z’n fiets en in uniform, maar begeleid door 2 imposante motards door de winkelende menigte op de Meir naar de kade gebracht werd…een historisch document!

Stilaan groeide het evenement en onze club had het grote voordeel om mede ’bewoner’ te zijn van de BZN (Bureau zonder naam) het sluiswachtershuisje aan de Verbindingsdok Westkaai, toen nog zonder huisnummer…maar omdat er veel bezoekers naar de juiste plaats op GPS Google zochten heb ik de euvele moed genomen en het nummer 29 op de gevel aangebracht. Aan de overkant eindigde de huisnummers op 28 en sinds de andere kant oneven moest zijn heb ik maar ‘29’ genomen, want tussen de Londen brug en de BZN ligt een atoomschuilkelder…grote bouwsels zullen er daar waarschijnlijk niet komen, alhoewel je in Antwerpen nooit kan weten. Zeker niet aan onze minister van Defensie (den Theo) vertellen want dan kunnen de verschillende atoomschuilkelders allemaal boven water komen en die terug een nieuw leven gaan lijden tegen Poetin!

Ik herinner me nog mijn eerste L.O. opdracht: een Duitse zeilboot, de ‘Vegewind’ tegemoet gaan via de RIB van de RYCB aan de Kruisschans en het schip via de Royersluis en naar de ligplaats aan de Kattendijksluis brengen. De sluiswachter van de Royersluis gaf me de laatste plaats in de sluis, op een meter van de gesloten sluisdeur…nipt! Een zo kunnen alle L.O.’s verhalen blijven vertellen, historisch en sommige hysterisch vooral die van ’s nachts…

Maar terug naar de realiteit, we haalden minder bezoekers en zoeken natuurlijk naar de schuldigen, as usual, waarschijnlijk te wijten aan het weer: té warm en een moeilijke planning door de spreiding van de schepen over de lengte van de Scheldekaaien. Mijn collega Filip haalde nog aan dat er vorige keer ook het ‘Bollekensfeest’ plaats vond en dat alle bezoekers graag een Koninckske dronken!

Het weekend was het mooiste met veel bezoekers maar ook een maandag om rustig de schepen te bekijken van nabij en dan een afvaart op dinsdag in de late namiddag met minder publiek weliswaar tegenover vorige edities want dan zagen de kaaien zwart van het volk.

Hierbij een overzicht in de vorm van foto’s, de kaden van Zuid naar Noord, ook met de vuurwerk show ’s avonds.

Dan de goodbye met 3 geluidsignalen en de groet aan het Steen, gingen alle grote vaartuigen naar de zee terug, richting Noorwegen.

En in de achterhoede ons marine ondersteuningsschip, de P902 Pollux die de parade afsloot.

Bob

Uit het logboek van de commodore:

1. “Als de Tall Ships Antwerpen aandoen kan men onze leden terugvinden in diverse geledingen van de organisatie”.(zie brochure RBNRC onderaan rechts in het middenstuk).
Wat wij daarin vertellen is meer dan correct want ook nu weer kon U verschillende van onze leden terugvinden binnen de organisatie van Tall Ships Antwerpen 2026.

Over deze uitgave zijn weer boeken vol te schrijven, en legio fotoreportages te publiceren. Daar is zeker deze dagen genoeg aanbod van te vinden. Dat zag U al in het editoriaal. We zullen ons daarom beperken tot die onderdelen waarin onze club actief betrokken was.

Spijtig genoeg moesten we de aanwezigheid missen van Paul en Jean Philippe, die moesten forfait geven wegens medische problemen. We wensen hen spoedig beterschap. Maar ondanks hun afwezigheid waren we nog met een mooie delegatie.

Vooreerst was er Pol die aan het roer van de Op Stok 3 zelf deelneemt aan de race. We wensen hem veel succes toe.

Georges dweilde het terrein af met zijn fototoestel en perskaart, waarvan we hopen dat we zeer binnenkort het resultaat zullen kunnen bekijken.

Patrick en Uldrig verdedigden de kleuren van onze Marine, enerzijds door de liaisonactiviviteiten op de militaire schepen Urania (NL) en Osso Maggiore (Italié) te overzien en anderzijds door het bemannen van de demonstratietent van de Marine aan het Mas in een poging om zieltjes te winnen voor onze nieuwe mijnenbestrijdingsvloot en de fregatten op termijn.

Diederik nam de honneurs waar op de Saeftinge (STAB – België), die trouwens nog in het nieuws gekomen is. Daarover later meer.

John had letterlijk en figuurlijk zijn handen vol met de Kapitan Glowacky.(Polen). Bert had wat minder geluk. Er was uitgerekend één B-schip dat ontbrak op het appel wegens motorpech: de Kapitan Borchardt (Polen). In plaats van zich zijn deelname aan de Tall Ships door de neus geboord te zien kon Bert zich nog verdienstelijk maken als chauffeur van de shuttles. Maar het gros van de overblijvende tijd werd hij ingedeeld bij Varend Erfgoed. En dat is een verhaal apart.

Inderdaad was dit jaar voor het eerst officieel een plaats voorzien voor een vloot van 29 schepen onder de noemer “Varend Erfgoed”. Onder impuls van Frank Breugelmans en Lieve Verheyen was er een selectie gemaakt van verschillende Nederlandse, Vlaamse en zelfs Engelse scheepstypes om een zo breed mogelijk gamma erfgoedschepen aan het publiek te tonen. Zo waren er Lemsteraken, zeeschouwen, tjalken, kotters, hengsten te zien, en noem maar op. Ze hoorden wel niet tot het eigenlijke gebeuren, maar hadden toch eigen LO's toegewezen gekregen. En dat waren dan toevallig Filip en uw dienaar, zoals eerder aangehaald, aangevuld met Bert.

Het leek een hele uitdaging om deze nieuwe taak op een zinvolle manier in te vullen, maar na enkele aanvullende toelichtingen door de organisatie viel dat allemaal nogal mee.Door een uitstekende samenwerking met Frank en Lieve bestond onze taak hoofdzakelijk uit “actes de présence”.

Dat gaf ons wel de gelegenheid om een aantal nieuwe, interessante mensen te leren kennen. Frank Breugelmans in de eerste plaats heeft zelf zijn Lemsteraak “'t Breugeltje” met eigen handen uit het niets opgebouwd. Het is een juweeltje. Spijtig dat zijn dame, Cynthia, op de vooravond van het evenement een lelijke val gemaakt heeft bij het aan boord komen, en de rest van de tijd in de kliniek heeft moeten doorbrengen. Wij wensen haar hierbij een spoedig herstel.

Sinds het heengaan van ons betreurd bestuurslid Jos Voet waren we ons intensief contact met de Libération (V902) zowat verloren.
Door het feit dat het schip nu toevallig ook deel uitmaakte van de erfgoedvloot onder onze verantwoordelijkheid hadden we de gelegenheid om nader kennis te maken met de, voor ons nieuwe, sympathieke leiding, commandant Nick en XO Conny.

Het lag er piekfijn bij, keurig in de verf, met een fier wapperende marinevlag. Het is namelijk zo, dat sinds de Marine de Libération terug inhuurt voor representatieopdrachten de marinevlag mag gevoerd worden tijdens deze opdrachten, mits er een vertegenwoordiger van de Marine mee aan boord is. Bij andere gelegenheden wordt de gewone Belgische vlag gevoerd.


Verder was onze Marine nog vertegenwoordigd door de P902 Pollux die de Parade of Sail op 14 juli afsloot.

Een andere oude bekende was de Askoy II. U herinnert zich misschien nog de viering van ons 60-jarig bestaan, waarin de Askoy de namiddagsessie vulde. Een film, een presentatie en de voorstelling van de maquette vormden toen de hoogtepunten van die sessie. We zagen nu dan ook een mooie gelegenheid om de cirkel rond te maken en voor onze clubleden een bezoek aan het fysieke schip aan te bieden. Drie maal helaas is er iets fout gelopen in de conversatie met Staf Wittewrongel. We hebben dan op de valreep ons bezoek op maandag moeten afblazen, met onze verontschuldigingen voor hen die daarvoor al hadden ingeschreven.

De inrichters en medewerkers konden bij het einde van de Sail Out tevreden terugblikken op een succesvol evenement dat eigenlijk alleen verstoord werd door één, maar wel spectaculair incident. Zaterdagnamiddag raakte een klein zeiljacht dat wat te dicht genaderd was verstrengeld met zijn mast in de ra's van de Thalassa. De Thalassa is een Nederlandse barkentijn (1 mast dwarsgetuigd en 2 langsgetuigd) die afgemeerd was aan het cruiseponton op de Schelde. Het aanvarende schip verloor uiteindelijk zijn mast. Het werd bijgestaan en naar linkeroever getransporteerd door het Race & Rescueteam van de RYCB.
Zie ook verder in deze e-nieuwsbrief.

Geniet van de kleine fotoreportage: de Tall Ships van RBNRC.

Persoonlijke bedenking: Sinds 2001 heb ik alle edities van het Tall Ships evenement in Antwerpen van binnenuit meegemaakt: 2001, 2004, 2006, 2010, 2016, 2022 en 2026. Deze laatste was zelfs in overtime, omdat 2022 officieel zogezegd mijn laatste was. Maar toen het tijdstip naderde en tram 8 er blijkbaar nog niet in geslaagd was om de fysieke conditie te fel aan te tasten, begon het toch weer te kriebelen.

De volgende editie wenkt nu in 2030, dus nog eens 4 jaar extra.
Gezond verstand noopt mij dus om te erkennen dat 2026 nu toch wel definitief het eindpunt zal betekenen van mijn actieve medewerking. (…...voorlopig dan toch.....)

2. In de marge van de Tall Ships hebben enkele schippers van STAB (Sail Training Association Belgium) de pers gehaald.
Zo kreeg Ruben Celis, schipper van de Saeftinge, een artikel in de Standaard van 14 juli waarin hij werd vernoemd als jongste kapitein in de Tall Shipsrace van 2026. Ruben is 22 jaar en haalde pas zijn masterdiploma Nautische Wetenschappen. Dat ging ook bij STI (Sail Training International) niet onopgemerkt voorbij zodat hij zondag bij de prijsuitreikingsceremonie na de crewparade op het podium geroepen werd. Onze felicitaties.

Maar de hoofdvogel werd toch afgeschoten door Jan Vandenborne, schipper van de T/S Rupel, die tijdens de 11-juliviering van de stad Antwerpen het prestigieuze Gulden Spoor voor Maatschappelijke Uitstraling ontving voor zijn haast 30-jarige inzet voor de Rupel en de maatschappelijke werking daarrond.
(Flows 11.7.2026). Hij werd in 1997 de bezieler van het project Rupel dat van een sociaal tewerkstellingsproject uitgroeide tot een internationaal erkend zeilopleidingsschip. Binnen de Tall-shipsraces bouwde het een stevige reputatie op door tijdens opeenvolgende jaren belangrijke trofeeên te veroveren. Maar de aandacht voor de minderbedeelden en kasarmen was nooit ver weg.

Jan heeft nu besloten om het kalmer aan te doen, en de meerdaagse zeereizen en wedstrijden over te laten aan zijn opvolgers. Wij feliciteren hem hartelijk voor de behaalde onderscheiding, wensen hem een rustige uitboltijd toe, maar hopen vurig dat hij nog lang aan boord van de Rupel te vinden zal zijn en dat hij niet volledig uit beeld verdwijnt. We hebben zelf te goede herinneringen aan de trips van onze club met T/S Rupel.

3. Onder het feestgedruis van de Tall Ships zou men haast de plechtigheid vergeten die zondag aan de Linkeroever van de Schelde plaatsgreep. Daar herdachten de zeescouts tijdens hun Mastfeest, dat zij 20 jaar geleden, door bemiddeling van onze erecommodore Patrick Van den Bulck in het bezit kwamen van de mast van de hoogzee-mijnenveger M906 Breydel. Er was een korte plechtigheid rond de feestelijk getooide mast. In-en uitgeleid door een “lone piper” sprak Patrick de feestrede uit waarin hij erop wees dat deze mast vooral een instrument van communicatie was geweest en dus een symbool van verbinding.. Totaal onverwacht riep hij Luc Antheunis naar voor, en overhandigde hem een authentiek scheepslog als erkentelijkheid voor zijn jarenlange inzet in en rond de zeescoutswerking “aan de stroom”, een verdiende bekroning!

4. Er was natuurlijk ook gewoon nationaal en international maritiem nieuws gedurende de afgelopen 14 daagse. Er waren zelfs weer nieuwe pirouettes van Trump rond de Straat van Hormuz, en in het Antwerpse Deurganckdok moest voor de tweede keer dit jaar een ernstige milieuramp worden vastgesteld. Deze keer was het een lek waterstoffluoride waardoor 186 havenarbeiders een tijd moesten worden opgenomen in het hospitaal. De lezer zal ons hopelijk niet te kwalijk nemen dat we deze feiten deze keer niet verder behandelen. Vijf volle dagen Tall Ships hebben zwaar ingehakt op het tijdsgebruik en brachten tenslotte voldoende kopij om dit logboek te vullen.

5. En er is ook nog verder clubnieuws. Op vrijdag 17 juli trokken nog maar eens een achttal enthousiaste leden van ons smaldeel Delta richting de yachthaven van MAW Brabo om een volgende stap te zetten in de restauratie van onze Penwy. Gert Baekelmans had zijn zoon kunnen warm maken om met zijn zandstraalbedrijf de pivoterende kiel onder handen te nemen. Tevens werd een systeem uitgedokterd om zonder kraanhulp deze kiel terug op zijn plaats te brengen


Goed bezig mannen.

6. Op dinsdag 28 juli krijgt de droogdokkensite weer bezoek van de nieuwe lichting reservisten van de Marine in het kader van het programma GPO/IPS de Maritieme Wereld. Het programma laat hen kennismaken met de havenwereld.

Onze club werkt daar al enkele jaren aan mee tijdens de ontvangst in de Angèle. Ook de M477 Oudenaarde wordt bezocht. Gezien dit jaar het gebruikelijke bezoek aan de AMA moet wegvallen wordt nu een geleid bezoek gebracht aan Lichtschip 3 West-Hinder, In het totaal zijn er 5 RBNRC'ers betrokken bij deze opleidingsdag.

Willy 19/07/2026