|
1.
Maandag
13 april was het wel druk voor de club. Twee activiteiten stonden
geprogrammeerd. De lezers van onze nieuwsbrief, niet-leden van onze club
zullen ons hopelijk niet kwalijk nemen dat wij hierop wat dieper zullen
ingaan.
2.
In
de voormiddag van 13 april was er verzamelen geblazen voor Delta in de
Angèle. Op het programma stonden vooral de organisatie van de komende
zeilstages in de week van 20 april, en de bootjesrally van 20 mei. De
restauratiestatus van de Penwy zou ook aan bod komen.
Vooreerst was er het aangename weerzien met Delta- commander
Paul Mallentjer, die min of meer gerecupereerd uit een zware medische fase
terug voor de troepen mocht verschijnen. Hij liet wel weten dat hij zich
voorlopig wat op de achtergrond wil houden, gezien er nog een belangrijk
genezingstraject af te leggen is. Er wordt dus iemand gezocht die de fakkel
tijdelijk wil overnemen, met alle steun van Paul in de back-office.
Van de gelegenheid willen wij gebruik maken om Paul hartelijk te danken
voor zijn inzet en resultaten, en hopen dat hij zo vlug mogelijk volledig
hersteld zijn functie ten volle terug kan opnemen.
Hierna werden de komende activiteiten verder besproken, te beginnen met de
zeilstages op Jaguar 22.
De bootjesrally van 20 mei zal zoals vorig jaar vertrekken vanuit
Arnemuiden. Er werd beslist om een beter, en duurder type boot te huren.
Voorlopig werden 4 boten vastgelegd van het type Belz
620, er is dus nog plaats voor een viertal deelnemers, vooraleer moet
beslist worden tot het huren van een extra-boot. Toegankelijk voor alle
RBNRC-leden, bij overboeking, wachtlijst met prioriteit voor ingeschreven
Delta's.
Bij de bespreking van de restauratiestatus van de Penwy ontstond een
geanimeerde discussie rond het financieel worst-case scenario dat werd
voorgesteld. Dit was zo indrukwekkend dat vragen gesteld werden rond de
leefbaarheid van het project. Analyse van de rubrieken in dat scenario gaf
wel vlug aan dat een aantal grote posten eigenlijk nooit zouden nodig zijn.
Op basis van de wetenschap dat dit niet alleen een project is met een
kostenplaatje maar dat de gezamenlijke inzet een enorme bijdrage levert aan
de teamspirit binnen het smaldeel was er geen twijfel meer mogelijk: Penwy
zal varen in 2027. Er was nog wel een kleine horde te nemen: de kast waarin
de ophaalbare kiel wordt opgetrokken was nog niet geïnspecteerd en kon nog
voor een laatste verrassing zorgen. Maar op 18 april kwam er een
triomfantelijk SMS'je vanuit Burcht: “kielkast picco bello”.
Ondertussen was er nog in ons midden een deus ex machina opgestaan: door
toedoen een van onze leden heeft de firma Evapco een belangrijk sponsorbedrag ter beschikking
gesteld van ons project. Evapco bestaat dit jaar
in mei 50 jaar. Op 50 jaar zijn ze van nul, gestart in Heist-op den Berg
naar DE wereldleider gegroeid met 33 vestigingen verspreid over alle
continenten, de meeste in de USA. Hun voornaamste product zijn koeltorens
voor de industrie en voor datacenters. Met onze oprechte dank zullen we dit
bedrijf regelmatig in onze nieuwsbrieven vermelden.
Daarmee kunnen we voor ons gebruikelijk fundraising event in het najaar
voor de bootkas ons vooral richten op de exploitatiekosten van onze Penwy
in 2027. Save the date: zaterdag 7 november voor ons volgend fundraising
evenement, dat zal plaatshebben in het clubhuis van MAW Brabo in Burcht.
Een tipje van de sluier kunnen we nog niet lichten, maar het wordt plezant
in de namiddag en misschien wat culinair nadien. En ook de Penwy zal daar
hoogstwaarschijnlijk nog te zien zijn.........Allen daarheen dus........
3.
Na
een broodjeslunch in de Angèle zette een deel van het gezelschap zich te
voet en per fiets op weg naar de Brouwersvliet voor een geleid bezoek aan
de door VNSN opgezette tentoonstelling “Even poolshoogte nemen”. Ook
rechtstreeks waren onze leden toegestroomd, om ditmaal een voltallige groep
te vormen die zich bij de gids present kon melden. Gids Jan Michels loodste
ons door deze kleine maar volledige tentoonstelling en liet ons in
bewondering staan voor het menselijk vernuft, dat al van in de diepe oudheid
de mens in staat stelde om zijn weg over de onbekende wateren van zeeën en
oceanen te vinden. Chronologisch werden we meegenomen van de meest
eenvoudige tot de meer gesofistikeerde apparatuur om uit te komen bij de
sextant, die ook nog vandaag zijn diensten bewijst bij uitval van de elektronische
apparatuur.
Niet alleen de directe, maar ook de indirecte hulpmiddelen voor
positiebepaling kregen hun plaats op de tentoonstelling. Snelheids-en
dieptelogsystemen en kompassen ontbreken niet. Ook staan een aantal
demonstratietoestellen ter beschikking van het publiek, dit alles
gelardeerd met een selectie prachtige scheepsmodellen en kaarten uit de
eigen collectie van VNSM, hierbij gefeliciteerd voor dit initiatief. De
aanwezigen hebben het zich zeker niet beklaagd en vooral de leden van ons
smaldeel Delta waren in de wolken met deze visuele aanvulling van de recent
gevolgde cursusdag over astronavigatie.
U wist trouwens al wel dat “poolshoogte nemen”, letterlijk: de elevatie van
de poolster opmeten, onmiddellijk 1 op 1 de breedtegraad aangeeft waarop
men zich bevindt, weliswaar en vanzelfsprekend, alleen in het noordelijk
halfrond. Wie het niet gelooft kan dit thuis uittesten met het kartonnen,
zelf ineen te knutselen kwadrant dat in de tentoonstelling ter beschikking
ligt.
4.
Sinds
het bunkerincident in het Antwerpse Deurganckdok, waarin een onbepaalde
hoeveelheid zware stookolie weglekte naar dok en later Schelde lijkt er een
nautische vloek te hangen over de scheepvaart vanuit, naar, en in de haven.
Het begon op 14 april toen een binnenschip, gevuld met zand volledig onder
water verdween aan de steiger van Sibelco in
Mol.(GVA 15/4/2026). Er waren geen slachtofffers
en de milieuimpact was beperkt omdat alleen de
inhoud van de eigen brandstoftank problemen gaf. Die kon snel opgevangen
worden.
Maar de drukinkt van de kranten was, bij wijze van spreken amper
opgedroogd, toen het Nederlandse beunschip Sola
Gratia, eveneens geladen met zand, stuurloos op een meerpaal botste op
de Schelde tussen de Royers- en
Kattendijksluizen, en daaropvolgend ook zonk. (Flows 18/4/2026). Ook hier
lekte de eigen brandstof weg. Georges Janssens schreef hier een bijdrage
over, zie verder in deze e-nieuwsbrief. Maar hiermee was de vloek nog niet
opgeheven, want amper twee dagen later, boorde een binnenschip zich in de
flank van de RO-RO carrier “Silver Sun” (Flows 20/4/2026)
Een lichtpuntje tussen al dit onheilsnieuws is het feit dat de grote
verontreiniging van het incident in het Deurganckdok niet tot in de
schorren is doorgedrongen tijdens de recente springtij. Vanuit Nederland is
er uiteraard gemor, en de pers is er niet mals voor de Belgen. “Is het niet
ontpolderen dan is het vervuiling. Alles moet wijken voor de belangen van
de Antwerpse haven; De Belgen de lusten, de Zeeuwen de lasten”, schreef een
lezer in het Algemeen Dagblad. (DS 16/4/2026). Ergens hebben ze wel een deeltje
gelijk, al is de toestand structureel enorm verbeterd sinds het
waterzuiveringsstation ten noorden van Brussel in dienst genomen is. Maar
af en toe gebeuren er nog wel eens incidenten, en dan zijn natuurlijk de
inwoners stroomafwaarts de pineut.
Zo zijn trouwens ook de “Sandoz”-richtlijnen tot stand gekomen voor de
chemische industrie, nadat op 1 november 1986 bij een grote fabrieksbrand
bij Sandoz in Basel een 20- tal ton met
insecticiden en fungiciden verontreinigd bluswater de Rijn is ingelopen.
Bovendien kwam ook een onbekende hoeveelheid, sommigen spreken zelfs van 2
ton kwik in de rivier terecht. De Rijn raakte over een lengte van 40 km
zwaar verontreinigd, en vissterften werden
waargenomen tot in Koblenz (aaltjes), 400 km noordwaarts. Samen met Seveso wordt dit beschouwd als één van de grootste
milieurampen in Europa. Sandoz is nu geïntegreerd in Novartis.
5.
Zeker
niet daardoor, maar terwijl de incidenten zich opstapelden op de Schelde en
de binnenwateren kwam het nieuws van het ontslag van Jacques Vandermeiren, CEO van PAB voor niet ingewijden toch als
een donderslag bij heldere hemel. Hij verkoos zijn mandaat niet uit te
doen, omdat hij vindt dat de grote uitbreidingswerken rond de extra
containercapaciteit, best worden gedaan door de figuur die dit alles
uiteindelijk ook zal moeten exploiteren. Vriend en vijand zijn het er over
eens dat hij een mooi parcours gereden heeft, met als voornaamste trofee de
fusie tussen Antwerpen en Zeebrugge. Er was zelfs een toenadering hangende
met Rotterdam. In 2024 bleek wel uit een gelekte e-mail dat de top van de
Antwerpse Voka-afdeling niet zo gelukkig was met
zijn groene koers, maar nadien leken de rimpels toch terug glad gestreken.
Feit is dat hij een grote believer was van de
energietransitie via groene waterstof, evenals Saverys overigens.
Fervente lezers van dit logboek, weten trouwens dat uw dienaar ook op één
of andere manier in dat kamp thuis hoort.
6.
Een
ander monument dat verdwijnt uit de Antwerpse haven is de koeltoren van
Doel 3 die wordt afgebroken in 2027. (Flows 17/4/2026). Een drastischer
manier om ons met de neus op de definitieve gevolgen te drukken van die
onzalige kernuitstap bestaat er niet. En het binnenkomen of buitenvaren van
Antwerpen langs de Schelde, zal helaas niet meer hetzelfde zijn, met nog
slechts één koeltoren aan stuurboord, respectievelijk aan bakboord. Waarom
moet ik toch steeds aan een gedeeltelijke castratie denken?????
7.
En
dan is er natuurlijk nog de Straat van Hormuz. Afhankelijk wanneer U dit
leest zal ze open zijn of dicht, en zo is het beeld daar de afgelopen veertien
dagen herhaaldelijk veranderd. De irrationele bokkensprongen van een zich
steeds verder van de ratio verwijderende Amerikaanse president is daar
gedeeltelijk debet aan. En dat heeft zich geuit door een aantal enteringen
en beschietingen door enerzijds de Amerikaanse marine, en anderzijds door
de zogezegd “uitgeschakelde” Iraanse marine van de Revolutionaire Garde.
Buiten alle economische ellende die dit wereldwijd meebrengt zijn wel de
ongeveer 20.000 zeelui de dupe, die daar geblokkeerd zitten en geen weg
meer uit kunnen.(DS 22/4/2026) Bemanningswissels zijn moeilijk, omdat
niemand zit te springen om de dienst over te nemen op een geblokkeerd schip
in oorlogsgebied. Bovendien gaat het voor een belangrijk percentage om
schaars hooggeschoold personeel, o.a. voor de tankers met LNG. En voor de
wapenstilstand waren de meeste luchthavens van de emiraten en Qatar
gesloten wegens drone-of raketdreiging.
In de Straat van Hormuz draait alles vooral rond de route die traditioneel
door de territoriale wateren van Oman liep. Maar nu heeft Iran verteld dat
zij daar mijnen gedropt hebben (een volkomen illegale handeling, maar wie
maalt daar tegenwoordig nog om?) , die ze niet
meer weten liggen. In vorig logboek noemde ik dit al een goedkoop middel,
want tenzij ik erover gekeken heb is er tot nu toe nog geen enkel fysisch
bewijs opgedoken rond de aanwezigheid van mijnen aldaar.
Toch heeft de Belgische regering beslist om de mijnenjager M924 Primula
terug te trekken uit de Navo-missie SNMCMG1 in de Baltische zee en te prepositioneren in de Middellandse Zee, ter
voorbereiding van een deelname aan de “coalition
of the willing” voor het vrijwaren van de
scheepvaart in de Straat van Hormuz. In de Middellandse zee zou het schip
zich voorlopig aansluiten bij het Navo-smaldeel SNLCMG2. Op dinsdag 21
april was het schip terug in België, waar het nu klaar gemaakt wordt voor
de tocht naar het zuiden.
Maar of het effectief zal ingezet worden in de Perzische golf, moet
enerzijds nog beslist worden door het parlement, en is anderzijds gekoppeld
aan een aantal voorwaarden. De Primula, samen met de Lobelia is de enig
overgebleven mijnenjager van de oorspronkelijk 10 door België aangekochte
tripartites en is ondertussen 36 jaar oud. Er zou een probleem zijn met de
voortstuwing waardoor de maximumsnelheid niet kan gehaald worden, en ze
moet ook klaar gemaakt worden voor operaties in een warmer klimaat.
Bovendien moet zij, in oorlogssituaties kunnen opereren in aanwezigheid van
andere schepen die kunnen instaan voor haar bescherming, daar zij zelf met
slechts drie .50 mitrailleurs aan boord niet opgewassen is tegen drones of
raketten. De nieuwe M940 Oostende zou beter geschikt zijn voor de opdracht,
maar die wordt ten vroegste operationeel eind 2026, begin
2027.(Marineschepen.nl van 23/4/2026)
8.
Om
met een vrolijkere noot te eindigen. Vorige zondag 19 april vierden de
Zeescouts op de Antwerpse linkeroever hun traditionele start van het
vaarseizoen met een openluchtmis en een zegening van de boten. Het goede
weer lokte extra veel bezoekers naar deze sympathieke jeugdwerking.
9.
De
start van ons eigen vaarseizoen wordt bescheidener, maar is zeker de moeite
waard. Zoals U reeds kon lezen sub 2. is er op 20 mei de bootjesrally op
het Veerse Meer. Zoals steeds staat deze
activiteit ook open voor alle RBNRC-leden. Details volgen.
En de besturen van KKROA en KVOZMA melden ons dat er nog enkele plaatsen
beschikbaar zijn voor respectievelijk de uitstap naar Duinkerken op 30 mei
en de tweedaagse trip naar de marinebasis van Den Helder op 26 en 27
augustus. Details over beide uitstappen zijn nog eens opgenomen in deze
e-nieuwsbrief.
Willy 26/04/2026
|
